تبليغاتX
برکه ای به نام ... - قصدِ نکوهش نیست، بیایید کار سازنده‌ای بکنیم!(3)

قصدِ نکوهش نیست، بیایید کار سازنده‌ای بکنیم!(۳)

 

ما شیعیان باید پا به پای گسترش تلاش‏های شخصی‏مان برای بهبود زندگی دنیوی و حیات اخروی‌مان‌، روح توسل و تمسک به امام عصر را در خود زنده کنیم. اگر چنین کنیم آن وقت است که امام زمان علیه السلام در زندگی ما حضور معنوی می‌یابد و نقش می‌آفریند. باید همواره در دل و بر زبانمان ذکر یا صاحب الزمان جاری باشد. در این صورت از جانب ملکوت یاری خواهیم شد و زندگیمان متحوّل می‌شود، راه خیر و نیکی پیش پایمان باز خواهد شد و  از ارتکاب بدی‏ها و زشتی‏ها مصون خواهیم ماند. هر قدر این توسل و تمسّک به امام عصر علیه‌السلام در ما شدید‌تر باشد، توفیقمان در کار‌های نیک و دوری‌ از امور ناپسند بیشتر خواهد بود.

درست است که ما شیعیان نسبت به دیگر مردم دنیا این امتیاز را داریم که امام زمانهٔ خویش یعنی این گنج پرنعمت الهی را می‌شناسیم، و از این بابت هم باید خدا را شاکر باشیم، لیکن باید بپذیریم که می‌بایست خیلی بیش از آنچه هست به امام زمان علیه السلام مراجعه، توسل و توجه داشته باشیم.

گسترش توجه به امام عصر -که درود خدا بر او باد- دو فایده در پی دارد: فایده اولش بهتر شدن و ارتقای سطح زندگی کسانی است که خود را با آن حضرت پیوند می‌دهند و فایده دومش خارج شدن آن دانای غریب از انزوا و کم شدن غربت ایشان است. گفتیم که بخشی از غربت امام عصر علیه‌السلام به همین استفاده نکردن ما از ایشان برمی‌گردد. شیعه یا هر شخص دیگر، اگر از نعمت وجود ایشان بیشتر آگاه باشد، طبیعتاً بیشتر به آن حضرت رغبت و اشتیاق می‌ورزد و همین رغبتِ بیشتر به ایشان باعث کم شدن غربت آن حضرت ‌گشته، زمینه تجلیل از آن بزرگوار را در جامعه فراهم می‌آورد.

خلاصه آنکه اگر می‌خواهید او را یاری کنید یکی از راه‌های پیش روی شما این است که خبر او، یعنی خبر حضور او و خبر برکات وجود او را به دیگران برسانید. به‌ دیگران بگوئید که: «خداوند، امامی زنده و حاضر را به عنوان پناه برای ما برگزیده و به ما دستـور داده که خود را در سایه او قرار دهیم تا از درماندگی‌ها نجات یابیـم و به سعادت‌هـای دنیـا و آخـرت دست یابیـم.»

به دوستان و اطرافیان خود بگوئید که: «ما امامی زنده داریم که نزد بینادلان همواره حاضر است و چون خالصانه فراخوانده شود، می‌آید و راه می‌نماید، مشکل می‌گشاید و غم و رنج می‌زداید.»

به آنها بگوئید: «امام شما زنده است و نزد او برکات فراوانی وجود دارد. علم هست، هدایت هست، شفا هست، شفاعت هست، حمایت هست، انس و رفاقت هست، هم غنا و هم قناعت هست، یعنی به شما هم غنا و هم قناعت می‌بخشد، آری نزد او تمام این گنج‌ها  و هزاران هزار نعمت دیگر وجود دارد. پس به او متوسل شوید و دامن‌های خود را از عطایای او پر کنید!»

مطمئن باشید که اگر این پیام را به درستی به یکدیگر منتقل کنیم و پی در پی آن را به هم یادآوری نماییم توجّه عمومی‌مان به امام زمان علیه‌السلام بیشتر خواهد شد و در نتیجه، این کعبه فراموش شده بیش از پیش شاهد زائرانی پرشور خواهد بود و غبار غربتش با گلاب توسل مردم زدوده خواهد گشت.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 26 تیر1386ساعت   توسط کاتب  |