برکه ای به نام ... - نابرده رنج گنج میسر نمی شود! (3)

نابرده رنج گنج میسر نمی شود! (۳)

خداوند گنج اجابت را در پس برخی از دعاهای ما مخفی کرده است تا از این رهگذر، پیوند ما را با خود تداوم بخشد و شدت ایمان ما را به سنجش بگذارد. اگر با اولین دعا، گنج اجابت به ما داده ‌شود، دیگر دعا کردن ارزش خود را به عنوان یک عبادت از دست می‌دهد. به همین دلیل خداوند، اجابت را در میان دعاهای ما پنهان کرده است. معنی این کلام این است که مثلاً هفتاد بار از او طلب مغفرت می‌کنیم، امّا مغفرت الهی تنها در اثر یکی از این هفتاد بار که معلوم نیست کدام یک از آنهاست به ما عطا می‌شود. لذا در دین توصیه شده که به دعا در هیچ موقعیتی کم‏توجهی نکنیم، زیرا امکان دارد که اجابت در دل همان دعایی پنهان باشد که ما آن را جدی نمی‌گیریم. نیز توصیه شده که در دعا کردن اصرار، پافشاری و تداوم داشته باشیم، زیرا اگر کسی پس از مدتی از دعا خسته شود و دست از طلب بردارد، خود رسماً اعلان کرده که از حق متعال و کمک او ناامید شده ‌است. خلاصه این که رسم درست دعا کردن این است که از تداوم در آن خسته و ناامید نشویم و یقین داشته باشیم که سرانجام خورشید عنایات الهی از پس ابر‌ها خواهد درخشید.

همین وضعیت در مورد توسل به امام عصر علیه‌السلام و تمسک به او -که خلیفه خداست- وجود دارد. در راه تمسک به امام زمان نیز ایمان مؤمنان با محک صبر آزموده می‌شود.

گاهی از ناحیه مقدسه امام عصر علیه السلام به توسلات ما خیلی صریح و خیلی سریع پاسخ داده می‌شود تا از یاد نبریم که در این درگاه واقعاً خبرهایی هست و از این پیامبرزاده معصوم حقیقتاً کارها بر‌می‌آید. گاه نیز در پاسخ به توسلات ما، تأخیر می‌شود یا خواسته ما دقیقاً به نحوی که مورد نظر ماست برآورده نمی‌شود.

در مورد این تأخیرها و تغییرها باید بدانیم که برخی از آن‌ها به سود ما و بنا بر حکمت‌هایی است که خود نمی‌دانیم و تنها بر اثر گذشت زمان برای ما روشن می‌شود. گاه نیز تأخیر در پاسخ‌ها یا پاسخگویی به شکلی که مورد نظر ما نیست، امتحان الهی است تا یقین ما در اعتقادمان نسبت به حقانیت امام عصر علیه‌السلام آزموده ‌شود؛ تا روشن شود که باور ما به این‌که امام عصر از احوال ما مطلع است و اخبار ما از او پوشیده نیست، چقدر عمیق است و ایمان ما به گفته‌های خدا و رسول و اهل‌بیت درباره او چه اندازه ریشه‌دار است.

یکی از بزرگترین مصادیق «ایمان به غیب» که از صفات بندگان برگزیده است، ایمان به امامت امام غایب است. خداوند متقین را در قرآن چنین وصف می‌کند: «متقین کسانی هستند که به غیب ایمان می‌آورند و...»(13)

+ نوشته شده در جمعه 29 تیر1386ساعت توسط کاتب |